здзікавіць

гэта

— зрабіць каго-небудзь дзікім, адвучыць ад людзей

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў здзікавіць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	здзіка́віць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я здзіка́ўлю мы здзіка́вім ты здзіка́віш вы здзіка́віце ён, яна, яно здзіка́віць яны здзіка́вяць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. здзіка́віла м. здзіка́віў н. здзіка́віла мн. здзіка́вілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты здзіка́ў вы здзіка́ўце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	здзіка́віўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

аняго́ж, аня́ж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо

— Спачатку будзеце прымаць вось гэтыя таблеткі і толькі потым парашок.
— Добра.
— У рэцэпце ўсё зразумелі?
— Зразумела.
— Пытанні ёсць?
— Няма.
— Не забудзьце пра таблеткі.
— Якія таблеткі?

zdzikavić — беларуская лацінка

Слова здзікавіць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: