дзікавіць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дзікавіць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дзіка́віць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я дзіка́ўлю мы дзіка́вім ты дзіка́віш вы дзіка́віце ён, яна, яно дзіка́віць яны дзіка́вяць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. дзіка́віла м. дзіка́віў н. дзіка́віла мн. дзіка́вілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты дзіка́ў вы дзіка́ўце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	дзіка́вячы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

— Чаму ты спазніўся?
— Позна выйшаў з дому.
— А раней нельга было выйсці?
— Ужо позна было раней выходзіць.

dzikavić — беларуская лацінка

Слова дзікавіць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: