STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова дзікаватасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзікава́тасць мн. дзікава́тасці |
| Родны каго? чаго? |
дзікава́тасці мн. дзікава́тасцяў, дзікава́тасцей |
| Давальны каму? чаму? |
дзікава́тасці мн. дзікава́тасцям |
| Вінавальны каго? што? |
дзікава́тасць мн. дзікава́тасці |
| Творны кім? чым? |
дзікава́тасцю мн. дзікава́тасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзікава́тасці мн. дзікава́тасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе чарка, там і сварка.
— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.
dzikavatasć — беларуская лацінка
Слова дзікаватасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзікаватасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзіканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзікабразнасць (14)
(16) недаўмекава́тасць ‹
› дзіка́васць (10)
(12) цяжкава́тасць ‹
› дзікава́та (9)
(12) рэзкава́тасць ‹
› дзікава́ты (9)
(13) жулікава́тасць ‹
› дзікаве́ць (9)
(16) зладзейкава́тасць ‹
› дзіка́віць (9)
(13) клейкава́тасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
