здумець

гэта

— выдумаць што-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў здумець
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	здуме́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я здуме́ю мы здуме́ем ты здуме́еш вы здуме́еце ён, яна, яно здуме́е яны здуме́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. здуме́ла м. здуме́ў н. здуме́ла мн. здуме́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты здуме́й вы здуме́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	здуме́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Лепей сем разоў змарыцца, як адзін раз пасварыцца.

Баба — дрыгва, багністае месца на балоце.
Баба першапачаткова азначала такое месца на балоце, якое было прыкрыта «плеўкай» (травой і г. д.), але было вельмі небяспечнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

zdumieć — беларуская лацінка

Слова здумець (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: