здумленне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова здумленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	здумле́нне мн. здумле́нні
Родны каго? чаго?	здумле́ння мн. здумле́нняў
Давальны каму? чаму?	здумле́нню мн. здумле́нням
Вінавальны каго? што?	здумле́нне мн. здумле́нні
Творны кім? чым?	здумле́ннем мн. здумле́ннямі
Месны у кім? у чым?	здумле́нні мн. здумле́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Мы размяркоўваем студэнтаў у тры гарады: Баранкі, Мандалэчна і Навацыцак — выбірайце.
— Вы праўда дэкан?

zdumliennie — беларуская лацінка

Слова здумленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: