змаўляць

гэта

— прамаўляць што-небудзь і без прамога дапаўнення

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў змаўляць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	змаўля́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я змаўля́ю мы змаўля́ем ты змаўля́еш вы змаўля́еце ён, яна, яно змаўля́е яны змаўля́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. змаўля́ла м. змаўля́ў н. змаўля́ла мн. змаўля́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты змаўля́й вы змаўля́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	змаўля́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

абэ́лтух — неразумны, някемлівы чалавек (лаянкавае слова)

ёлуп, ёлупень, балды́к, абэ́лтус

Купіла сасіскі, якія гатуюцца ў мікрахвалеўцы 1 хвіліну. Муж паклаў 6 штук і паставіў на 6 хвілін (для кожнай па адной хвіліне). Мужу 39 гадоў. Я стамілася ад яго.

zmaŭliać — беларуская лацінка

Слова змаўляць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: