STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

змаўчаць, -чу, -чыш, -чыць і змоўчаць, змоўчу, змоўчыш, змоўчыць; закончанае трыванне
1. Прамаўчаць; не адказаць. Спрачацца з прафесарам было рызыкоўна, і Сцёпка змаўчаў. ← Якуб Колас. Брыгадзір хацеў агрызнуцца, але, глянуўшы на жанчын, у вачах якіх прачытаў спачуванне Алене, змоўчаў. ← Міхась Скрыпка.
2. пра што. Наўмысля не сказаць. Пра нагу змаўчала, калі гаварыць шчыра — ашукала ўрача. ← Аляксей Кулакоўскі.

змоўчаць,
гл. змаўчаць.

❌

мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

канцэпт

змоўчаць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў змоўчаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	змо́ўчаць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я змо́ўчу мы змо́ўчым ты змо́ўчыш вы змо́ўчыце ён, яна, яно змо́ўчыць яны змо́ўчаць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. змо́ўчала м. змо́ўчаў н. змо́ўчала мн. змо́ўчалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты змо́ўч вы змо́ўчце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	змо́ўчаўшы