змушчаць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў змушчаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	змушча́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я змушча́ю мы змушча́ем ты змушча́еш вы змушча́еце ён, яна, яно змушча́е яны змушча́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. змушча́ла м. змушча́ў н. змушча́ла мн. змушча́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты змушча́й вы змушча́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	змушча́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Як кажа ў такіх выпадках мой псіхолаг:
Ды пайшлі яны ў сраку ўсе. Выблядкі клятыя.

zmuščać — беларуская лацінка

Слова змушчаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: