змушчальніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова змушчальніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	змушча́льніца мн. змушча́льніцы
Родны каго? чаго?	змушча́льніцы мн. змушча́льніц
Давальны каму? чаму?	змушча́льніцы мн. змушча́льніцам
Вінавальны каго? што?	змушча́льніцу мн. змушча́льніц
Творны кім? чым?	змушча́льніцай, змушча́льніцаю мн. змушча́льніцамі
Месны у кім? у чым?	змушча́льніцы мн. змушча́льніцах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Што целу люба, то душы груба.
Смех — то дар багоў.

Хіба літаратурна замест ТОЕ казаць ТО?
Ці можна замест «якраз тое, што трэба» казаць «са́ма то»?

Я: [адчыняю халадос]
БРОКАЛІ, ШТО ГНІЕ Ў ПАКЕЦЕ: Забі мяне, вельмі праш...
Я: [зачыняю халадос]

zmuščaĺnica — беларуская лацінка

Слова змушчальніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік змушчальніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове змушчэнне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› змуша́ць (7)

(11) маўча́льніца ‹

› змушо́ны (7)

(12) знішча́льніца ‹

› змушча́льнік (11)

(13) вынішчальніца ‹

змушча́льніца (12)

› зму́шчаны (8)

(17) чэрававяшча́льніца ‹

› змушча́цца (9)

(13) завяшча́льніца ‹

› змушча́ць (8)

(14) апавяшча́льніца ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Давайце нарэшце запомнім.
Беларуская памяншальная форма для піва — піўцо, зафіксавана ўва ўсіх нармальных слоўніках. Не расейскае «піўко», а «піўцо». Дзякуй.
Так пісаў Бядуля, Брыль, Лужанін і г. д.
Twitter: @paczvarny