аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне
праспрагаць дзеяслоў зубіць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| словаформы |
|
|---|---|
| Пачатковая форма |
зубі́ць |
| Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць? |
я зублю́ мы зу́бім ты зу́біш вы зу́біце ён, яна, яно зу́біць яны зу́бяць |
| Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі? |
ж.
зубі́ла
м. зубі́ў н. зубі́ла мн. зубі́лі |
| Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце? |
ты зубі́ вы зубі́це |
| Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы? |
зу́бячы |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
Калі і браць прыклад, то з Караткевіча.
Караткевіч:
Праз хвіліну я быў таксама нападпітку.
zubić — беларуская лацінка
Слова зубіць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове зубожаць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зубі́льнік (9)
(9) прадубі́ць ‹
› зубі́льны (8)
(7) зду́біць ‹
› зубі́цца (7)
(8) вы́дубіць ‹
› зубі́шча (7)
(11) скалазу́біць ‹
› зубкава́ты (9)
(8) назубі́ць ‹
› зубко́ўскі (9)
(9) падзубі́ць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.