зубішча

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова зубішча
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зубі́шча мн. зубі́шчы
Родны каго? чаго?	зубі́шча мн. зубі́шчаў, зубі́шч
Давальны каму? чаму?	зубі́шчу мн. зубі́шчам
Вінавальны каго? што?	зубі́шча мн. зубі́шчы
Творны кім? чым?	зубі́шчам мн. зубі́шчамі
Месны у кім? у чым?	зубі́шчы мн. зубі́шчах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

Якая табе радасць ад таго, што ты маеш рацыю, калі жанчына побач з табой плача?

Купі і ёй рацыю.

zubišča — беларуская лацінка

Слова зубішча (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: