індуцыраваць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў індуцыраваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	індуцы́раваць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я індуцы́рую мы індуцы́руем ты індуцы́руеш вы індуцы́руеце ён, яна, яно індуцы́руе яны індуцы́руюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. індуцы́равала м. індуцы́раваў н. індуцы́равала мн. індуцы́равалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты індуцы́руй вы індуцы́руйце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	індуцы́раваўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Што за смажаніна выйшла — невядома, бо з'едзена яна была ў адзін міг. (Янка Маўр)

inducyravać — беларуская лацінка

Слова індуцыраваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: