прадуцыраваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прадуцыраваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прадуцы́раваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я прадуцы́рую мы прадуцы́руем ты прадуцы́руеш вы прадуцы́руеце ён, яна, яно прадуцы́руе яны прадуцы́руюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. прадуцы́равала м. прадуцы́раваў н. прадуцы́равала мн. прадуцы́равалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты прадуцы́руй вы прадуцы́руйце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	прадуцы́руючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

praducyravać — беларуская лацінка

Слова прадуцыраваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: