Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 клікаць, клічу, клічаш, кліча; незакончанае трыванне, каго-што.
  1. Голасна зваць, прасіць прыйсці, прыблізіцца або адгукнуцца. Клікаць людзей на дапамогу. Клікаць маму. // Запрашаць, зазываць куды-н. з якой-н. мэтай. Клікаць на вяселле. ▪ Лемяшэвіч быў здаволены, што Арэшкін не з'явіўся клікаць яго на вячэру. ← Іван Шамякін. // Падзываць, склікаць (жывёл, птушак). Клікаць курэй. ▪ — Кліч сабаку, Алесь, — згадзіўся і Федзя. — Пойдзем хутчэй. ← Мікола Ваданосаў.
  2. Заклікаць, зваць да якіх-н. дзеянняў. Клічуць свой народ бальшавікі На буржуяў павярнуць штыкі. ← Сяргей Грахоўскі. // пераноснае значэнне Узнімаць, пабуджаць, быць матывам для чаго-н. [Рыбнікаў:] Смерць героя не прыгнятае жывых, а кліча іх да новых подзвігаў. ← Кандрат Крапіва. // пераноснае значэнне Вабіць, прыманьваць. Часта маладосць кліча Надзю ў краіну светлых мараў, у свет радасных пачуццяў, асабліва з узнікненнем кахання да Андрэя. ← К. Хромчанка.
  3. размоўнае слова Называць якім-н. імем, мянушкай. І помніцца мне першае каханне, З тых пор ніколі болей не кахаў. Так шчыра і так лёгка і так сумна, Як я кахаў яе — адну дзяўчыну. Якую людзі клікалі Алесяй. ← Аркадзь Куляшоў.