клінчаваць

гэта

— трымаць праціўніка на бліжняй дыстанцыі праз фіксацыю яго рук

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў клінчаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	клінчава́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я клінчу́ю мы клінчу́ем ты клінчу́еш вы клінчу́еце ён, яна, яно клінчу́е яны клінчу́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. клінчава́ла м. клінчава́ў н. клінчава́ла мн. клінчава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты клінчу́й вы клінчу́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	клінчу́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ляжа́ць як бэ́ля, п'я́ны як бэ́ля

пра п'янага да непрытомнасці, пра моцна п'янага чалавека

Бабуля паспрачалася з Ціханам, што ён не з'есць 26 пельменяў. Спрачаліся на прыбіранне ў кватэры. І вось Ціхан даядае 25-ы пельмень і разумее, што 26-га ў талерцы няма. Гэта ўсё, што трэба ведаць пра заключэнне дагавораў.

klinčavać — беларуская лацінка

Слова клінчаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: