STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне
праспрагаць дзеяслоў карчаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| словаформы |
|
|---|---|
| Пачатковая форма |
карчава́ць |
| Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць? |
я карчу́ю мы карчу́ем ты карчу́еш вы карчу́еце ён, яна, яно карчу́е яны карчу́юць |
| Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі? |
ж.
карчава́ла
м. карчава́ў н. карчава́ла мн. карчава́лі |
| Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце? |
ты карчу́й вы карчу́йце |
| Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы? |
карчу́ючы |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
karčavać — беларуская лацінка
Слова карчаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове карчавець + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карчава́ны (9)
(10) клінчава́ць ‹
› карчава́ты (9)
(9) купчава́ць ‹
› карчава́цца (10)
(11) пакупчава́ць ‹
› карчаве́ць (9)
(11) накарчава́ць ‹
› карчаве́шка (10)
(11) пакарчава́ць ‹
› карчаві́тасць (12)
(13) папакарчава́ць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
