аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова карчавітасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карчаві́тасць мн. карчаві́тасці |
| Родны каго? чаго? |
карчаві́тасці мн. карчаві́тасцяў, карчаві́тасцей |
| Давальны каму? чаму? |
карчаві́тасці мн. карчаві́тасцям |
| Вінавальны каго? што? |
карчаві́тасць мн. карчаві́тасці |
| Творны кім? чым? |
карчаві́тасцю мн. карчаві́тасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
карчаві́тасці мн. карчаві́тасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
— Гэта твой былы хлопец?
— Ага.
— А што ў другім пакеце?
karčavitasć — беларуская лацінка
Слова карчавітасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карчавітасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карчага + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карчава́ць (9)
(11) духаві́тасць ‹
› карчаве́ць (9)
(12) працаві́тасць ‹
› карчаве́шка (10)
(13) глянцаві́тасць ‹
› карчаві́ты (9)
(12) грашаві́тасць ‹
› карча́га (7)
(10) разві́тасць ‹
› карча́жка (8)
(14) недаразві́тасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.