духавітасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова духавітасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	духаві́тасць мн. духаві́тасці
Родны каго? чаго?	духаві́тасці мн. духаві́тасцяў, духаві́тасцей
Давальны каму? чаму?	духаві́тасці мн. духаві́тасцям
Вінавальны каго? што?	духаві́тасць мн. духаві́тасці
Творны кім? чым?	духаві́тасцю мн. духаві́тасцямі
Месны у кім? у чым?	духаві́тасці мн. духаві́тасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мухі дохнуць — пра каго-н. вельмі сумнага, нуднага або што-н. вельмі сумнае, нуднае

— Мам, а што такое кампраміс?
— Ну глядзі, мама хоча на цёплае мора, а тата на лыжны курорт. Кампраміс: мы ўсе едзем на мора, але тата можа ўзяць з сабой лыжы.

duchavitasć — беларуская лацінка

Слова духавітасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: