STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова шчыравітасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шчыраві́тасць мн. шчыраві́тасці |
| Родны каго? чаго? |
шчыраві́тасці мн. шчыраві́тасцяў, шчыраві́тасцей |
| Давальны каму? чаму? |
шчыраві́тасці мн. шчыраві́тасцям |
| Вінавальны каго? што? |
шчыраві́тасць мн. шчыраві́тасці |
| Творны кім? чым? |
шчыраві́тасцю мн. шчыраві́тасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
шчыраві́тасці мн. шчыраві́тасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго веды, у таго і сіла.
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
ščyravitasć — беларуская лацінка
Слова шчыравітасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шчыравітасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчырадайнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шчыраве́рна (10)
(12) хвараві́тасць ‹
› шчыраве́рны (10)
(11) дараві́тасць ‹
› шчыраві́та (9)
(14) майстраві́тасць ‹
› шчыраві́ты (9)
(11) басаві́тасць ‹
› шчырада́йна (10)
(11) духаві́тасць ‹
› шчырада́йнасць (13)
(12) працаві́тасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».