князяваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў князяваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	князява́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я князю́ю мы князю́ем ты князю́еш вы князю́еце ён, яна, яно князю́е яны князю́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. князява́ла м. князява́ў н. князява́ла мн. князява́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты князю́й вы князю́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	князю́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

kniaziavać — беларуская лацінка

Слова князяваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: