STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова князь
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кня́зь мн. князі́ |
| Родны каго? чаго? |
кня́зя мн. князёў |
| Давальны каму? чаму? |
кня́зю мн. князя́м |
| Вінавальны каго? што? |
кня́зя мн. князёў |
| Творны кім? чым? |
кня́зем мн. князя́мі |
| Месны у кім? у чым? |
кня́зю мн. князя́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
нечаканае:
даць петуха ‘вітацца ці развітвацца з кім-н.’, ‘цвёрда абяцаць што-н.’ і інш. (ужыванне выразу суправаджаецца поціскам рукі)
kniaź — беларуская лацінка
Слова князь (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік князь — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове княства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› князё́ўна (8)
(7) пры́вязь ‹
› князё́ўскі (9)
(6) сві́язь ‹
› князё́ўства (10)
(12) ка́чка-свія́зь ‹
› князява́ць (9)
(5) бо́язь ‹
› кня́скі (6)
(9) вадабо́язь ‹
› кня́ства (7)
(11) святлабо́язь ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
