крывабочыць

гэта

— кланіцца набок; рабіць каго-небудзь, што-небудзь крывабокім, скрыўляць каго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў крывабочыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	крывабо́чыць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я крывабо́чу мы крывабо́чым ты крывабо́чыш вы крывабо́чыце ён, яна, яно крывабо́чыць яны крывабо́чаць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. крывабо́чыла м. крывабо́чыў н. крывабо́чыла мн. крывабо́чылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты крывабо́ч вы крывабо́чце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	крывабо́чачы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

У крывым воку ўсё крывое.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

kryvabočyć — беларуская лацінка

Слова крывабочыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: