устрэнчыць

гэта

— устрэнчыць каму-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў устрэнчыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	устрэ́нчыць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я устрэ́нчу мы устрэ́нчым ты устрэ́нчыш вы устрэ́нчыце ён, яна, яно устрэ́нчыць яны устрэ́нчаць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. устрэ́нчыла м. устрэ́нчыў н. устрэ́нчыла мн. устрэ́нчылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты устрэ́нчы вы устрэ́нчыце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	устрэ́нчыўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Мая бабуля з Пастаўшчыны казала ЗАДНІЦА ці СРАКА. Аніякай дупы. А ў вас што?

ustrenčyć — беларуская лацінка

Слова устрэнчыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: