крывуляць

гэта

— ісці, кульгаючы

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў крывуляць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	крывуля́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я крывуля́ю мы крывуля́ем ты крывуля́еш вы крывуля́еце ён, яна, яно крывуля́е яны крывуля́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. крывуля́ла м. крывуля́ў н. крывуля́ла мн. крывуля́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты крывуля́й вы крывуля́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	крывуля́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Ды што вам гаварыць, трашчоткам, — стары чамусьці раззлаваўся, махнуў рукой і лёг на печы. (Шамякін)

што такое трашчотка

Як пачынаць сямейнае жыццё:
— Вось калі хтосьці з акцёраў-мужчын атрымае 4 Оскары, як Кэтрын Хэпбёрн, тады і пагаворым пра раўнапраўе, а датуль я тут галоўная.

kryvuliać — беларуская лацінка

Слова крывуляць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: