аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова крывуля
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
крыву́ля мн. крыву́лі |
| Родны каго? чаго? |
крыву́лі мн. крыву́ль |
| Давальны каму? чаму? |
крыву́лі мн. крыву́лям |
| Вінавальны каго? што? |
крыву́лю мн. крыву́лі |
| Творны кім? чым? |
крыву́ляй, крыву́ляю мн. крыву́лямі |
| Месны у кім? у чым? |
крыву́лі мн. крыву́лях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.

kryvulia — беларуская лацінка
Слова крывуля (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік крывуля — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове крывябег + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› крыву́ліцца (10)
(11) крамбамбу́ля ‹
› крыву́ліць (9)
(6) цыбу́ля ‹
› крыву́лька (9)
(11) шніт-цыбу́ля ‹
› крывуля́сты (10)
(7) дзяву́ля ‹
› крывуля́ць (9)
(6) пяву́ля ‹
› крывы́ (5)
(4) гу́ля ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Орша