STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзявуля
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзяву́ля мн. дзяву́лі |
| Родны каго? чаго? |
дзяву́лі мн. дзяву́ль |
| Давальны каму? чаму? |
дзяву́лі мн. дзяву́лям |
| Вінавальны каго? што? |
дзяву́лю мн. дзяву́ль |
| Творны кім? чым? |
дзяву́ляй, дзяву́ляю мн. дзяву́лямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзяву́лі мн. дзяву́лях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пакуль жаніцца — загаіцца
??? загоіцца ???Нішто так не вучыць цярпенню, як маруднае інтэрнэт-злучэнне.
dziavulia — беларуская лацінка
Слова дзявуля (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзявуля — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзявуха + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзяво́чы (7)
(6) цыбу́ля ‹
› дзяво́шчына (10)
(11) шніт-цыбу́ля ‹
› дзяву́ленька (11)
(7) крыву́ля ‹
› дзяву́ха (7)
(6) пяву́ля ‹
› дзяву́шчасць (11)
(4) гу́ля ‹
› дзяву́шчы (8)
(6) рагу́ля ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
