аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дзяву́ленька — назоўнік дзяву́ха — назоўнік
канцэпт

дзявуля

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дзявуля
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дзяву́ля

мн.  дзяву́лі
Родны
каго? чаго?		 дзяву́лі

мн.  дзяву́ль
Давальны
каму? чаму?		 дзяву́лі

мн.  дзяву́лям
Вінавальны
каго? што?		 дзяву́лю

мн.  дзяву́ль
Творны
кім? чым?		 дзяву́ляй, дзяву́ляю

мн.  дзяву́лямі
Месны
у кім? у чым?		 дзяву́лі

мн.  дзяву́лях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Навука вочы адчыняе.


усё жыццё кажу ПАтлумачце, а трэба РАСтлумачце

о_О

dziavulia — беларуская лацінка

Слова дзявуля (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзявуля — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзявуха + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дзяво́чы (7)

(6) цыбу́ля ‹

› дзяво́шчына (10)

(11) шніт-цыбу́ля ‹

› дзяву́ленька (11)

(7) крыву́ля ‹

› дзяву́ха (7)

(6) пяву́ля ‹

› дзяву́шчасць (11)

(4) гу́ля ‹

› дзяву́шчы (8)

(6) рагу́ля ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

лайно

Калі даведаўся, што лайно — гэта штука бялізны, а не гаўно.