аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзявошчына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзяво́шчына мн. дзяво́шчыны |
| Родны каго? чаго? |
дзяво́шчыны мн. дзяво́шчынаў, дзяво́шчын |
| Давальны каму? чаму? |
дзяво́шчыне мн. дзяво́шчынам |
| Вінавальны каго? што? |
дзяво́шчыну мн. дзяво́шчыны |
| Творны кім? чым? |
дзяво́шчынай, дзяво́шчынаю мн. дзяво́шчынамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзяво́шчыне мн. дзяво́шчынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без карысці і мёд горкі.
Беларускую мову не трэба любіць — яе трэба ўжываць.
dziavoščyna — беларуская лацінка
Слова дзявошчына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзявошчына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзявуленька + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзяво́чнік (9)
(11) славя́ншчына ‹
› дзяво́чы (7)
(16) стараславя́ншчына ‹
› дзяво́чы (7)
(7) во́шчына ‹
› дзяву́ленька (11)
(7) ро́шчына ‹
› дзяву́ля (7)
(9) ску́пшчына ‹
› дзяву́ха (7)
(12) тараба́ршчына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.