аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзявочнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзяво́чнік мн. дзяво́чнікі |
| Родны каго? чаго? |
дзяво́чніка мн. дзяво́чнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
дзяво́чніку мн. дзяво́чнікам |
| Вінавальны каго? што? |
дзяво́чнік мн. дзяво́чнікі |
| Творны кім? чым? |
дзяво́чнікам мн. дзяво́чнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзяво́чніку мн. дзяво́чніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
Выйдзі хаця б у людзі, калі больш няма куды.
Міхась Мірановічdziavočnik — беларуская лацінка
Слова дзявочнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзявочнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзявошчына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзяво́цтва (9)
(10) відаво́чнік ‹
› дзяво́ча (7)
(8) заво́чнік ‹
› дзяво́часць (10)
(8) наво́чнік ‹
› дзяво́чы (7)
(8) гудо́чнік ‹
› дзяво́чы (7)
(8) ражо́чнік ‹
› дзяво́шчына (10)
(9) абало́чнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.