аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова навочнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
наво́чнік мн. наво́чнікі |
| Родны каго? чаго? |
наво́чніка мн. наво́чнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
наво́чніку мн. наво́чнікам |
| Вінавальны каго? што? |
наво́чнік мн. наво́чнікі |
| Творны кім? чым? |
наво́чнікам мн. наво́чнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
наво́чніку мн. наво́чніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пакуль сыты зліняе, дык голы сканае.
— Цябе не напружвае той факт, што ўсе твае сябры ўжо даўным-даўно пажаніліся?
— Напружвае. Але я не ведаю, як ім дапамагчы…
navočnik — беларуская лацінка
Слова навочнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік навочнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове навугляроджванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› наво́хрыць (9)
(6) во́чнік ‹
› наво́чна (7)
(10) відаво́чнік ‹
› наво́чнасць (10)
(8) заво́чнік ‹
› наво́чны (7)
(9) дзяво́чнік ‹
› наво́шта (7)
(8) гудо́чнік ‹
› наво́шчаны (9)
(8) ражо́чнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.