STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова завочнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
заво́чнік мн. заво́чнікі |
| Родны каго? чаго? |
заво́чніка мн. заво́чнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
заво́чніку мн. заво́чнікам |
| Вінавальны каго? што? |
заво́чніка мн. заво́чнікаў |
| Творны кім? чым? |
заво́чнікам мн. заво́чнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
заво́чніку мн. заво́чніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць небагаты, але зухаваты.
Хоць голы, але вясёлы.
Продкам — нізкі паклон, нашчадкам — добры дом.
Сабе за правіла ўзяць:
Рабіць як мае быць, каб цудоўна жыць.
zavočnik — беларуская лацінка
Слова завочнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік завочнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове завочніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› заво́хкацца (10)
(8) пабо́чнік ‹
› заво́хкаць (9)
(6) во́чнік ‹
› заво́чна (7)
(10) відаво́чнік ‹
› заво́чніца (9)
(8) наво́чнік ‹
› заво́чны (7)
(9) дзяво́чнік ‹
› заво́чы (6)
(8) гудо́чнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
