аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дзяво́чая
м. дзяво́чы н. дзяво́чае мн. дзяво́чыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дзяво́чай, дзяво́чае
м. дзяво́чага н. дзяво́чага мн. дзяво́чых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дзяво́чай
м. дзяво́чаму н. дзяво́чаму мн. дзяво́чым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дзяво́чую
м. дзяво́чы (неадуш.), дзяво́чага (адуш.) н. дзяво́чае мн. дзяво́чыя (неадуш.), дзяво́чых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
дзяво́чай, дзяво́чаю
м. дзяво́чым н. дзяво́чым мн. дзяво́чымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дзяво́чай
м. дзяво́чым н. дзяво́чым мн. дзяво́чых |
скарбніца
дуро́нік — свавольнік, гарэза
Па вадзе шлёпаюць басанож малыя дуронікі, закасаўшы нагавіцы, задраўшы кашулі. (Максім Гарэцкі)Чаму родны склон называюць родным? Родныя так не здзекуюцца, як родны склон.
dziavočy — беларуская лацінка
Слова дзявочы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дзявочы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзяво́ча (7)
(6) ахво́чы ‹
› дзяво́часць (10)
(8) неахво́чы ‹
› дзяво́чнік (9)
(10) дабрахво́чы ‹
› дзяво́шчына (10)
(10) па-дзяво́чы ‹
› дзяву́ленька (11)
(12) старадзяво́чы ‹
› дзяву́ля (7)
(6) жано́чы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
карціна «Ходзяць чуткі»
мастак: Нейрасетка