аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дзяво́шчына — назоўнік дзяву́ля — назоўнік
канцэпт

дзявуленька

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дзявуленька
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дзяву́ленька

мн.  дзяву́ленькі
Родны
каго? чаго?
дзяву́ленькі

мн.  дзяву́ленек
Давальны
каму? чаму?
дзяву́леньцы

мн.  дзяву́ленькам
Вінавальны
каго? што?
дзяву́леньку

мн.  дзяву́ленек
Творны
кім? чым?
дзяву́ленькай, дзяву́ленькаю

мн.  дзяву́ленькамі
Месны
у кім? у чым?
дзяву́леньцы

мн.  дзяву́леньках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ла́шчыць во́ка — мець прывабны выгляд


А вы ведалі, што ў 15 стагоддзі аўтамабільная кампанія Alfa Romeo запазычыла герб у Пружан?

не ў 15, а ў 16 — фактчэкінг у вас абы-што

dziavulieńka — беларуская лацінка

Слова дзявуленька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзявуленька — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзявуля + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дзяво́чы (7)

(9) кі́сленька

дзяво́чы (7)

(10) све́тленька

дзяво́шчына (10)

(10) бабу́ленька

дзяву́ля (7)

(11) шчыгу́ленька

дзяву́ха (7)

(10) мату́ленька

дзяву́шчасць (11)

(9) пухленька


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

котка-сяброўка