STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзявуленька
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзяву́ленька мн. дзяву́ленькі |
| Родны каго? чаго? |
дзяву́ленькі мн. дзяву́ленек |
| Давальны каму? чаму? |
дзяву́леньцы мн. дзяву́ленькам |
| Вінавальны каго? што? |
дзяву́леньку мн. дзяву́ленек |
| Творны кім? чым? |
дзяву́ленькай, дзяву́ленькаю мн. дзяву́ленькамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзяву́леньцы мн. дзяву́леньках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ла́шчыць во́ка — мець прывабны выгляд
А вы ведалі, што ў 15 стагоддзі аўтамабільная кампанія Alfa Romeo запазычыла герб у Пружан?
не ў 15, а ў 16 — фактчэкінг у вас абы-штоdziavulieńka — беларуская лацінка
Слова дзявуленька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзявуленька — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзявуля + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзяво́чы (7)
(9) кі́сленька ‹
› дзяво́чы (7)
(10) све́тленька ‹
› дзяво́шчына (10)
(10) бабу́ленька ‹
› дзяву́ля (7)
(11) шчыгу́ленька ‹
› дзяву́ха (7)
(10) мату́ленька ‹
› дзяву́шчасць (11)
(9) пухленька ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
