Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 крычаць, -чу, -чыш, -чыць; незакончанае трыванне
  1. Абзывацца крыкам (у 1 знач.); паднімаць крык. Крычаць ад захаплення. Крычаць ад страху. ▪ Люба схапіла Віктара, і ён закрычаў, як крычаць дзеці ад вельмі вялікага болю. ← Іван Шамякін. // Утвараць прарэзлівыя гукі (пра птушак, жывёл). У гэтым досвітку маўклівым Крычалі гусі .., Нястройным хорам гергеталі. ← Якуб Колас. // Голасна плакаць, раўці (пра дзяцей). Назаўтра суседзі чулі, як у трухлявай прыбудоўцы да мураванай сцяны бесперапынна крычыць дзіця. ← Кузьма Чорны.
  2. Голасна гаварыць, гучна, крыкліва выказвацца. Хлапчукі бягуць гурбой Ды крычаць наперабой: — Дожджык, дожджык, секані, Я паеду на кані!.. ← Мікола Арочка. // Аклікаць, зваць каго-н. гучным голасам. — Тата! — крычыць .. [Люся] час ад часу. — Ідзі па дарожцы! ← Янка Брыль. — Кузьма, — крычыць сын з-пад сена. — Падымі воз! ← Алесь Якімовіч.
  3. на каго. Лаяць каго-н., выгаворваць каму-н. рэзкім тонам, патрабуючы чаго-н. — Не буду больш! — заенчыў Міхалка, не ведаючы, за што на яго крычаць і чаго ад яго хочуць. ← Кузьма Чорны.
  4. пераноснае значэнне Шмат гаварыць, пісаць пра каго-, што-н., прыцягваючы агульную ўвагу. Я хацеў бы ў Марселі быць, А то ўсё крычаць газеты, чую, Што рабочыя ўзнялі сцяг барацьбы, Што ў Марселі зноў яны бастуюць. ← Максім Танк.
  5. пераноснае значэнне Выражаць сабой што-н., сведчыць аб чым-н. — Нас прывезлі сюды на смерць... аб гэтым крычаць вось гэтыя пыльныя камяні, яны гарачыя, яны налітыя чалавечай крывёй! ← Міхась Лынькоў.
  •••
  Крычма крычаць — вельмі моцна крычаць (ад болю, страху і пад.).
  Хоць гвалт (каравул) крычы — пра цяжкае бязвыхаднае становішча.