кыркаць

гэта

— кулдыкаць

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў кыркаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	кы́ркаць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я кы́ркаю мы кы́ркаем ты кы́ркаеш вы кы́ркаеце ён, яна, яно кы́ркае яны кы́ркаюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. кы́ркала м. кы́ркаў н. кы́ркала мн. кы́ркалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты кы́ркай вы кы́ркайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	кы́ркаючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пры́шлае — прышласць, будучыня

Спадзявацца на прышлае.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

kyrkać — беларуская лацінка

Слова кыркаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: