лізгаць

гэта

— рабіць кароткія рухі языком, аблізвацца

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў лізгаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	лі́згаць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я лі́згаю мы лі́згаем ты лі́згаеш вы лі́згаеце ён, яна, яно лі́згае яны лі́згаюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. лі́згала м. лі́згаў н. лі́згала мн. лі́згалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты лі́згай вы лі́згайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	лі́згаючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)

прызнайся: ты не ўмееш замясіць хлеба і хату тваю падмятае робат

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

lizhać — беларуская лацінка

Слова лізгаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: