Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 слізгаць, -аю, -аеш, -ае; незакончанае трыванне
  1. Рухацца па гладкай, слізкай паверхні, не адрываючыся ад яе. Лёгка і мякка слізгаюць палазы, пакідаючы за сабой па некранутай белі дзве раўнюткія палосы. ← Міхась Машара. Конь пляцецца нага за нагу, і сані слізгаюць амаль нячутна. ← Алесь Асіпенка. // Не мець устойлівасці, слізгацца, саслізгваць. Косцік абхапіў рукамі камель і, перабіраючы нагамі, пачаў карабкацца на хвою. Спачатку справа ішла на лад, але там, дзе пачынаўся гладкі ствол, рукі слізгалі і нельга было лезці далей. ← Сцяпан Александровіч.
  2. пераноснае значэнне Плаўна, лёгка рухацца, перамяшчацца. Шпарка слізгаюць лодкі па вадзе. ← Віталі Вольскі. Павольна слізгае ўніз па Белай баржа. ← Васіль Данілевіч. / Пра самалёты, пра птушак. Ён [планёр] ледзь пагойдваў крыллямі і бязгучна слізгаў над вяршынямі стромкіх елак. ← Міхась Даніленка. У суладным сваім палёце .. [статак вераб'ёў] імкліва слізгае ўбок, пасля ўвесь разам — у другі. ← Васіль Быкаў. // Пры перамяшчэнне руху, надзенні дакранацца да чаго-н., кранаць што-н. Вудзільна пра[соўва]ецца праз кальцо, якое затым слізгае ўніз па лёсцы і сваёй вагой ударае па кручках. ← А. Матрунёнак. Фанера на спецыяльных петлях слізгала па дроце плаўна, без рыўкоў. ← Георгій Шыловіч. // Паўзці (пра паўзуноў). Лясных палохаючы птахаў, Слізгаў маланкай, гнуткі, ён [вуж]. ← Анатоль Грачанікаў.
  3. (1 і 2 асоба дзеяслова не ўжыв.). Плаўна пераходзіць з прадмета на прадмет (пра святло, цені і пад.). Моцны прамень пражэктара слізгае па бліскучых рэйках, выхоплівае з цемры дзівосныя малюнкі навакольнага пейзажу. ← Яўген Васілёнак. Позірк агранома то загрымліваўся на экспанатах сельскагаспадарчых культур, то слізгаў па партрэтах Герояў Сацыялістычнай Працы. ← Алесь Стаховіч.
  •••
  Слізгаць па паверхні чаго — не паглыбляцца ў сутнасць чаго-н., абмяжоўвацца знешнім бокам з'яў.