STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

лузаць, -аю, -аеш, -ае; незакончанае трыванне, што.
1. Разгрызаючы, ачышчаць ад шалупін і есці (гарбузікі, сланечнік і пад.); лушчыць (у 2 знач.). На адыходзе бабка.. насыпала.. [Стасю] гарбузікаў яшчэ і ў кішэню. — Бяры, унучак, па дарозе будзеш яшчэ лузаць. ← Васіль Вітка.
2. Тое, што і лушчыць (у 1 знач.). Лузаць гарох. ▪ Да самага снегу мы пакрысе лузалі сухія стручкі [фасолі], малацілі іх на падлозе пранікамі. ← Іван Сяркоў.

❌

мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

канцэпт

лузаць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў лузаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	луза́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я луза́ю мы луза́ем ты луза́еш вы луза́еце ён, яна, яно луза́е яны луза́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. луза́ла м. луза́ў н. луза́ла мн. луза́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты луза́й вы луза́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	луза́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Абы здароўе, а жыццё будзе.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)

luzać — беларуская лацінка

Слова лузаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: