лузгануць

гэта

— шчоўкнуць што-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў лузгануць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	лузгану́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я лузгану́ мы лузганё́м ты лузгане́ш вы лузганяце́ ён, яна, яно лузгане́ яны лузгану́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. лузгану́ла м. лузгану́ў н. лузгану́ла мн. лузгану́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты лузгані́ вы лузгані́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	лузгану́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Жураўлі прыляцелі, дзеўкі ашалелі.

зноў прыйшла вясна, а з ёю — і каханне
(сустракалі, гукалі вясну і ўсё такое...)

— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.

знайдзіце прыказкі

luzhanuć — беларуская лацінка

Слова лузгануць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: