лучыніць

гэта

— вылучаць, выпраменьваць што-небудзь; свяціцца

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў лучыніць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	лучы́ніць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я лучы́ню мы лучы́нім ты лучы́ніш вы лучы́ніце ён, яна, яно лучы́ніць яны лучы́няць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. лучы́ніла м. лучы́ніў н. лучы́ніла мн. лучы́нілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты лучы́нь вы лучы́ньце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	лучы́нячы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Прыйшла вясна — ужо часу няма, прыйшло лета — бярыся то за тое, то за гэта, надышла восень — яшчэ работ восем.

ні спачынку, ні адпачынку

Псіхолаг: Вам проста трэба хваліць сябе кожны дзень.
Я (перад люстэркам): Зноў нічагусенькі не зрабіў, толькі аб'ядаўся і п'янчыў, які ж ты малайчына!

lučynić — беларуская лацінка

Слова лучыніць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: