аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова лучына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лучы́на мн. лучы́ны |
| Родны каго? чаго? |
лучы́ны мн. лучы́н |
| Давальны каму? чаму? |
лучы́не мн. лучы́нам |
| Вінавальны каго? што? |
лучы́ну мн. лучы́ны |
| Творны кім? чым? |
лучы́най, лучы́наю мн. лучы́намі |
| Месны у кім? у чым? |
лучы́не мн. лучы́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чым за морам віно піць, лепш у Нёмане вадзіцу.
— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.
lučyna — беларуская лацінка
Слова лучына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лучына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лучыначка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лу́чніца (7)
(9) бамбу́чына ‹
› лу́чны (5)
(8) павучы́на ‹
› лучо́к (5)
(8) бу́дучына ‹
› лучы́начка (9)
(7) злу́чына ‹
› лучы́ніна (8)
(7) ану́чына ‹
› лучы́ніць (8)
(8) капучы́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.