STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова анучына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ану́чына мн. ану́чыны |
| Родны каго? чаго? |
ану́чыны мн. ану́чын |
| Давальны каму? чаму? |
ану́чыне мн. ану́чынам |
| Вінавальны каго? што? |
ану́чыну мн. ану́чыны |
| Творны кім? чым? |
ану́чынай, ану́чынаю мн. ану́чынамі |
| Месны у кім? у чым? |
ану́чыне мн. ану́чынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Куй сам сваю долю.
Не бойся рабіць памылкі. Калі б не памылка твайго бацькі, цябе б наогул не было.
anučyna — беларуская лацінка
Слова анучына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік анучына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове анфас + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ану́чнік (7)
(8) бу́дучына ‹
› ану́чніца (8)
(6) лучы́на ‹
› ану́чны (6)
(7) злу́чына ‹
› анфа́с (5)
(8) капучы́на ‹
› анфа́с (5)
(8) успу́чына ‹
› анфа́сны (7)
(8) вы́пучына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Усе падохнуць, разыходзімся. (дашліце нам файны пераклад надпісу)