мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
ану́чны — прыметнік анфа́с — назоўнік
канцэпт

анучына

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова анучына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 ану́чына

мн.  ану́чыны
Родны
каго? чаго?		 ану́чыны

мн.  ану́чын
Давальны
каму? чаму?		 ану́чыне

мн.  ану́чынам
Вінавальны
каго? што?		 ану́чыну

мн.  ану́чыны
Творны
кім? чым?		 ану́чынай, ану́чынаю

мн.  ану́чынамі
Месны
у кім? у чым?		 ану́чыне

мн.  ану́чынах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

за вушка ды на сонейка

выкрыць, прыцягнуць да адказнасці каго-н.

гэтыя рэкламы накшталт «хочаш пачаць працаваць у айці?» — шчыра кажучы, я ўвогуле не хачу ПРАЦАВАЦЬ


anučyna — беларуская лацінка

Слова анучына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік анучына — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове анфас + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› ану́чнік (7)

(8) бу́дучына ‹

› ану́чніца (8)

(6) лучы́на ‹

› ану́чны (6)

(7) злу́чына ‹

› анфа́с (5)

(8) капучы́на ‹

› анфа́с (5)

(8) успу́чына ‹

› анфа́сны (7)

(8) вы́пучына ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

што нам заказаць