STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова успучына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
успу́чына мн. успу́чыны |
| Родны каго? чаго? |
успу́чыны мн. успу́чын |
| Давальны каму? чаму? |
успу́чыне мн. успу́чынам |
| Вінавальны каго? што? |
успу́чыну мн. успу́чыны |
| Творны кім? чым? |
успу́чынай, успу́чынаю мн. успу́чынамі |
| Месны у кім? у чым? |
успу́чыне мн. успу́чынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
штука́рыць — з вялікім стараннем рабіць што-н.; завіхацца каля чаго-н.
Дома жонка ля пліты штукарыць. (Макаль)— У каго гэта ты ўчора начавала?
— У знаёмага.
— І калі вы пазнаёміліся?
— Пазаўчора.
uspučyna — беларуская лацінка
Слова успучына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік успучына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове успушвальнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› успу́чванне (10)
(7) злу́чына ‹
› успу́чвацца (10)
(7) ану́чына ‹
› успу́чваць (9)
(8) капучы́на ‹
› успу́чыцца (9)
(8) вы́пучына ‹
› успу́чыць (8)
(8) біручы́на ‹
› успушана (8)
(7) кручы́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
