аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
выпу́чваць — дзеяслоў вы́пучыцца — дзеяслоў
канцэпт

выпучына

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова выпучына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
вы́пучына

мн.  вы́пучыны
Родны
каго? чаго?
вы́пучыны

мн.  вы́пучын
Давальны
каму? чаму?
вы́пучыне

мн.  вы́пучынам
Вінавальны
каго? што?
вы́пучыну

мн.  вы́пучыны
Творны
кім? чым?
вы́пучынай, вы́пучынаю

мн.  вы́пучынамі
Месны
у кім? у чым?
вы́пучыне

мн.  вы́пучынах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

калі ласка — поўная формула «калі на тое будзе вашая ласка» (суправаджае ветлівую просьбу)

адказ на падзяку:
няма за што, (спажывайце) на здароўе, на спажытак (вам/табе), расці вялікая! вялікі расці! (адказ дарослых на падзяку дзяцей)

Парковачнае месца ў цэнтры Таронта зарабляе $27 за гадзіну. Ты, рэальны чалавек з думкамі і пачуццямі, здольны пакутаваць, зарабляеш менш, чым клятае парковачнае месца.


vypučyna — беларуская лацінка

Слова выпучына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік выпучына — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове выпушка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


выпу́чванне (10)

(7) ану́чына

выпу́чвацца (10)

(8) капучы́на

выпу́чваць (9)

(8) успу́чына

вы́пучыцца (9)

(8) біручы́на

вы́пучыць (8)

(7) кручы́на

вы́пушачны (9)

(9) закру́чына


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

магніцікі з паходаў