аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова злучына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
злу́чына мн. злу́чыны |
| Родны каго? чаго? |
злу́чыны мн. злу́чын |
| Давальны каму? чаму? |
злу́чыне мн. злу́чынам |
| Вінавальны каго? што? |
злу́чыну мн. злу́чыны |
| Творны кім? чым? |
злу́чынай, злу́чынаю мн. злу́чынамі |
| Месны у кім? у чым? |
злу́чыне мн. злу́чынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чым за морам віно піць, лепш у Нёмане вадзіцу.
дзіўна быць у адных гадах з людзьмі ў гадах
zlučyna — беларуская лацінка
Слова злучына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік злучына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове злучэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› злучны́ (6)
(8) павучы́на ‹
› злу́чны (6)
(8) бу́дучына ‹
› злучо́к (6)
(6) лучы́на ‹
› злучы́цца (8)
(7) ану́чына ‹
› злучы́ць (7)
(8) капучы́на ‹
› злучэ́нне (8)
(8) успу́чына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.