мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
паву́чы — прыметнік павучы́нка — назоўнік
канцэпт

павучына

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова павучына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 павучы́на

мн.  павучы́ны
Родны
каго? чаго?		 павучы́ны

мн.  павучы́наў, павучы́н
Давальны
каму? чаму?		 павучы́не

мн.  павучы́нам
Вінавальны
каго? што?		 павучы́ну

мн.  павучы́ны
Творны
кім? чым?		 павучы́най, павучы́наю

мн.  павучы́намі
Месны
у кім? у чым?		 павучы́не

мн.  павучы́нах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

абэ́лтух — неразумны, някемлівы чалавек (лаянкавае слова)

ёлуп, ёлупень, балды́к, абэ́лтус

У 1700 годзе Расія ўвяла юліянскі каляндар, якому на той момант было 1746 гадоў.

Рэч Паспалітая ў 1582 годзе перайшла на грыгарыянскі каляндар, як толькі ён з’явіўся.

pavučyna — беларуская лацінка

Слова павучына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік павучына — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове павучынка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› павуча́ць (8)

(9) азія́тчына ‹

› павучо́к (7)

(5) учы́на ‹

› паву́чы (6)

(9) бамбу́чына ‹

› павучы́нка (9)

(8) бу́дучына ‹

› павучы́нне (9)

(6) лучы́на ‹

› павучы́ны (8)

(7) злу́чына ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

тутэйшы