аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
павучы́на — назоўнік павучы́нне — назоўнік
канцэпт

павучынка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова павучынка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
павучы́нка

мн.  павучы́нкі
Родны
каго? чаго?
павучы́нкі

мн.  павучы́нак
Давальны
каму? чаму?
павучы́нцы

мн.  павучы́нкам
Вінавальны
каго? што?
павучы́нку

мн.  павучы́нкі
Творны
кім? чым?
павучы́нкай, павучы́нкаю

мн.  павучы́нкамі
Месны
у кім? у чым?
павучы́нцы

мн.  павучы́нках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

сказаў як звязаў (як уцяў, як у сук уляпіў)
секануў як крапівою

вельмі трапна, без адхіленняў, дакладна

нараджаешся
траціш жыццё на пошук ідэальных джынсаў
паміраеш


pavučynka — беларуская лацінка

Слова павучынка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік павучынка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове павучынне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


павучо́к (7)

(8) лусчы́нка

паву́чы (6)

(8) пясчы́нка

павучы́на (8)

(8) жы́тчынка

павучы́нне (9)

(7) лучы́нка

павучы́ны (8)

(7) аўчы́нка

павучы́цца (9)

(9) дзе́ўчынка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

беларускамоўны праект