аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аўчынка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аўчы́нка мн. аўчы́нкі |
| Родны каго? чаго? |
аўчы́нкі мн. аўчы́нак |
| Давальны каму? чаму? |
аўчы́нцы мн. аўчы́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
аўчы́нку мн. аўчы́нкі |
| Творны кім? чым? |
аўчы́нкай, аўчы́нкаю мн. аўчы́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
аўчы́нцы мн. аўчы́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.
Сплю на артапедычнай падушцы, а хацелася б на фінансавай.
aŭčynka — беларуская лацінка
Слова аўчынка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аўчынка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аўчыннік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аўча́тнік (8)
(8) жы́тчынка ‹
› аўчуга́н (7)
(9) павучы́нка ‹
› аўчы́на (6)
(7) лучы́нка ‹
› аўчы́нна-мясны́ (13)
(9) дзе́ўчынка ‹
› аўчы́нна-фу́травы (15)
(9) дзяўчы́нка ‹
› аўчы́ннік (8)
(9) блішчы́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.