мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
аўчуга́н — назоўнік аўчы́нка — назоўнік
канцэпт

аўчына

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова аўчына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 аўчы́на

мн.  аўчы́ны
Родны
каго? чаго?		 аўчы́ны

мн.  аўчы́н
Давальны
каму? чаму?		 аўчы́не

мн.  аўчы́нам
Вінавальны
каго? што?		 аўчы́ну

мн.  аўчы́ны
Творны
кім? чым?		 аўчы́най, аўчы́наю

мн.  аўчы́намі
Месны
у кім? у чым?		 аўчы́не

мн.  аўчы́нах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як зорку схапіў — (жарт.) пра чалавека, нечым вельмі задаволенага, шчаслівага

Слоўнік беларускіх народных параўнанняў (2011)

эх, зараз бы марозіва ў вафельцы


aŭčyna — беларуская лацінка

Слова аўчына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік аўчына — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове аўчынка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› аўча́рства (9)

(9) закру́чына ‹

› аўча́тнік (8)

(9) вепручы́на ‹

› аўчуга́н (7)

(7) шту́чына ‹

› аўчы́нка (7)

(9) іржа́ўчына ‹

› аўчы́нна-мясны́ (13)

(9) ядлаўчы́на ‹

› аўчы́нна-фу́травы (15)

(8) дзе́ўчына ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

мячык і мабільнік