аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзеўчына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзе́ўчына мн. дзе́ўчыны |
| Родны каго? чаго? |
дзе́ўчыны мн. дзе́ўчын |
| Давальны каму? чаму? |
дзе́ўчыне мн. дзе́ўчынам |
| Вінавальны каго? што? |
дзе́ўчыну мн. дзе́ўчын |
| Творны кім? чым? |
дзе́ўчынай, дзе́ўчынаю мн. дзе́ўчынамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзе́ўчыне мн. дзе́ўчынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Біты сабака кія баіцца.
Але лёс склаўся так, што хрусць — і няма слова ў базе.
Хрусь ёсць, а хрусць няма.
dzieŭčyna — беларуская лацінка
Слова дзеўчына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзеўчына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзеўчынка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзеўчанё́ (8)
(6) аўчы́на ‹
› дзе́ўчын (7)
(9) іржа́ўчына ‹
› дзе́ўчын (7)
(9) ядлаўчы́на ‹
› дзе́ўчынка (9)
(9) шалё́ўчына ‹
› дзе́ўчыцца (9)
(8) дзіўчына ‹
› дзецінава́ты (11)
(9) каро́ўчына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.