аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дзі́ўства — назоўнік дзіцё́ — назоўнік
канцэпт

дзіўчына

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дзіўчына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дзіўчына

мн.  дзіўчыны
Родны
каго? чаго?		 дзіўчыны

мн.  дзіўчын
Давальны
каму? чаму?		 дзіўчыне

мн.  дзіўчынам
Вінавальны
каго? што?		 дзіўчыну

мн.  дзіўчын
Творны
кім? чым?		 дзіўчынай, дзіўчынаю

мн.  дзіўчынамі
Месны
у кім? у чым?		 дзіўчыне

мн.  дзіўчынах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Старое памятай, але жыві новым.


Бедная беларуская мова:
стары
старэча
старызна
старычына
старэнькі
старыкан
старпёр


dziŭčyna — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

назоўнік дзіўчына — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзіцё + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дзі́ўны (6)

(9) ядлаўчы́на ‹

› дзіўню́сенькі (12)

(8) дзе́ўчына ‹

› дзі́ўства (8)

(9) шалё́ўчына ‹

› дзіцё́ (5)

(9) каро́ўчына ‹

› дзіцё́нак (8)

(9) вяро́ўчына ‹

› дзіцсадко́ўскі (13)

(8) дзяўчы́на ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

кніжку дачытала